28 Oktober is voorbij en dan.....?

28 Oktober is voorbij en nu dan….?

Even een berichtje tussen de nieuwsbrieven door.
De tijd waarin we leven is opwindend en tegelijkertijd kan het af en toe ook heel frustrerend zijn.
Frustrerend omdat we moeten toezien hoe steeds meer zaken beëindigd worden. Werksituaties, relaties, dagelijkse dingen……
Steeds meer loslaten van de wereld die niet klopt. En wat er dan niet klopt is niet altijd helder te zien. Vaak zie je achteraf pas hoe je leven veranderd door een gebeurtenis en kun je dan soms ook zien wat de verandering voor positiefs heeft gebracht.

Maar vaak duurt het ook langer voor je dat kunt zien. Helemaal als het gaat om een persoonlijke ontwikkeling die in gang wordt gebracht en die zich uitstrijkt over meerdere jaren. In dat geval duurt het inderdaad “even” voordat je ziet wat het je heeft gebracht.
Wat steeds duidelijker wordt in de tijd waarin we leven is dat onze gedachten heel veel kracht hebben. Elke overtuiging die we hebben rimpelt zich naar buiten uit als en steen die je in het water gooit en die de hele waterplas in beweging brengt.

Welke overtuigingen maken dat wat gebeurt in je leven? Om dit helder te krijgen is het belangrijk dat je je bewust bent van wat je denkt, wat je voelt, wat je overtuigingen zijn.
Geloof je in voorspoed, of geloof je in tekorten? Check je voortdurend je bankrekening om te zien wat er nu weer af is gegaan en of er wel iets bij is gekomen? Let je voortdurend op de ander om te zien wat hij/zij fout doet? Ben je bang voor verlies van werk? Allemaal heel reële angsten en ik zal de laatste zijn die ze niet serieus zal nemen. Maar hoeveel aandacht besteed je aan je angsten? En hoeveel aandacht besteed je aan de zaken die wel leuk en goed gaan en wat je graag nog zou willen?

Ik wil graag iets illustreren aan de hand van wat ik de afgelopen week heb meegemaakt. Naast mijn therapeutische werkzaamheden begeleid ik kinderen die moeite hebben met het plannen en maken van huiswerk (hetgeen ook zeer therapeutisch werk kan zijn overigens). Juist deze week was het me een beetje teveel allemaal en verlangde ik naar wat hulp zodat ik ook eens iets kan uitbesteden. Daarnaast had ik dringend een wiskundecoach nodig voor wiskunde begeleiding, mijn kwaliteiten liggen niet daar. Mijn wensen lagen er, maar ik had geen zin en tijd om er erg druk achter aan te jagen om oplossingen te vinden.

Nog geen twee dagen later zat ik bij de kapper en bekeek nog even mijn mail voordat ik aan de beurt was. Een mail van een oud-collega bij een re-integratiebureau die me vroeg of ik een stagiaire een tijdje kon laten meelopen. Een grote glimlach kwam op mijn gezicht. Mijn eerste wens scheen in vervulling te gaan. Goed gehumeurd deelde ik mijn verhaal met de kapster. Nog geen 5 minuten later draaide de mevrouw in de stoel naast mij zich om en zei me dat ze iemand wist die bijna afgestudeerd wiskunde docent is en dat ze zoekt naar werk. Ik probeerde mijn mond niet open te laten vallen, maar jubelde inwendig. Ik word heel erg blij van dit soort zaken. Je wenst en je krijgt. Het is net alsof er opeens allerlei signaaltjes door mijn steentje in het water worden uitgezonden die mijn omgeving in beweging brengen.

Een vriendin van me ervaart precies hetzelfde en met ons hoor ik het van heel veel kanten.
Als ik mijn aandacht had gefocust op dat ik me er zo alleen in voel staan in het werk en dat ik telkens tijd tekort kom was er waarschijnlijk een ander signaal naar mijn omgeving gestuurd en was de “boodschap” niet opgevangen.

De basis zijn je overtuigingen. Hoe kijk je tegen de dingen aan? Op welke manier wens je je wat?
Ik zou eindeloos door kunnen gaan over dit onderwerp, maar hoop van harte dat ik hiermee wel iets duidelijk heb kunnen maken en dat het je inspireert om “gebruik te gaan maken” van de tijd waarin we leven.

Mocht je met me hiernaar willen kijken of aan verandering in je leven willen werken neem dan eens contact met me op om te zien of ik iets voor je kan betekenen.

Hartelijke groet,

Lieza Geuzinge

www.her-innering.nl
info@her-innering.nl
 (0031) 0591 31 22 42